รู้จักแล้วจะหลงรัก "ตะลักเกี้ย" รีวิวโดย ดินสอขอเขียน

"ตลาดน้อย" เป็นย่านชุมชนจีนที่เกิดขึ้นจากการขยายตัวของสำเพ็ง ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของกรุงเทพฯ ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตลาดแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของสำเพ็ง ซึ่งจัดว่าเป็นตลาดใหญ่ในขณะนั้น และเรียกตลาดใหม่แห่งนี้ว่า "ตะลักเกี้ย" ซึ่งแปลว่า "ตลาดน้อย" การเดินทางไปตลาดน้อยนี้สามารถเดินทางได้

รู้จักแล้วจะหลงรัก "ตะลักเกี้ย"

รู้จักแล้วจะหลงรัก "ตะลักเกี้ย"

 วันอังคารที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เวลา 14.00 น.

 วันที่เดินทาง 13 ก.ค. 2562

"ตลาดน้อย" เป็นย่านชุมชนจีนที่เกิดขึ้นจากการขยายตัวของสำเพ็ง ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของกรุงเทพฯ ในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตลาดแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของสำเพ็ง ซึ่งจัดว่าเป็นตลาดใหญ่ในขณะนั้น และเรียกตลาดใหม่แห่งนี้ว่า "ตะลักเกี้ย" ซึ่งแปลว่า "ตลาดน้อย"

การเดินทางไปตลาดน้อยนี้สามารถเดินทางได้หลายทาง ทั้งทางรถ รถไฟฟ้า และทางเรือ ซึ่งครั้งนี้ "ดินสอขอเขียน" เลือกเดินทางโดยเรือข้ามฟากจากท่าเรือสี่พระยา (ค่าเรือข้ามฟาก 4.50 บาท) ข้ามไปยังท่าเรือสี่พระยา

เมื่อถึงท่าเรือสี่พระยาแล้วเราเดินลัดเลาะไปตามซอยวานิช 2 จนพบกับ "วัดแม่พระลูกประคำ" เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทรงกอทิกที่มีความสวยงามแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ตัวโบสถ์หันหน้าออกไปทางแม่น้ำเจ้าพระยา

โบสถ์แห่งนี้มีจุดเด่นที่สำคัญ 2 รูป ซึ่งเป็นสมบัติเก่าแก่ตั้งแต่การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้แก่ "รูปแม่พระลูกประคำ" และ "รูปพระศพของพระเยซูเจ้า" โดยทั้งหมดนี้ยังคงเก็บรักษาและใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาจนถึงปัจจุบันนี้

จากนั้นเราเดินไปเรื่อยๆ จะพบกับความสวยงามและมีเอกลักษณ์ของ "กราฟฟิตี้" บอกเล่าเรื่องราวของชุมชนตลาดน้อย โดยวาดเป็นรูปร้านค้า ที่แสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่ของชุมชนแห่งนี้ที่เต็มไปด้วยของกินที่มีชื่อเสียง ไม่ว่าจะเป็น เป็ดตุ๋นเจ้าท่า เจ๊ภาอาหารปักษ์ใต้ กะหรี่ปั๊ปคุณปุ๊ ฯลฯ

เราเดินไปตามทางเรื่อยๆ จนมาพบกับ "ศาลเจ้าโรงเกือก" ศาลเจ้าเก่าแก่ของย่านตลาดน้อยที่มีอายุมากกว่า 120 ปีแล้ว ที่นี่เป็นที่ตั้งของ "เจ้าพ่อฮ้อนหว่องกุง"

ออกจากศาลเจ้าโรงเกือกไปอีกไม่ไกลก็จะพบกับ "บ้านโซวเฮงไถ่" คฤหาสน์เก๋งจีนที่มีอายุมากกว่า 200 ปี ทำจากไม้ มี 2 ชั้น ตรงกลางมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ หากจะเข้าไปถ่ายรูป ต้องขออนุญาตจากเจ้าของบ้านก่อนนะคะ วันที่ "ดินสอขอเขียน" ไปนั้น ไม่ได้เข้าไปข้างใน เนื่องจากบ้านยังไม่เปิด จึงไม่กล้าเปิดประตูเข้าไป เลยได้แต่ภาพหน้าบ้านมาค่ะ


และสถานที่สุดท้ายของการเดินเที่ยว "ตลาดน้อย" วันนี้คือ "ย่านเซียงกง" ซึ่งเป็นแหล่งค้าอะไหล่เก่า


ติดตามเรื่องกินเรื่องเที่ยวกับดินสอขอเขียนได้ที่ https://www.facebook.com/EatAndTravelWithTT/



ความคิดเห็น