เขาหน้อเขาหน่อ (เขาหน่อ-เขาแก้ว) รีวิวโดย ดินสอกด

ทริปนี้เกิดจากการนอนอยู่บ้านในวันหยุดแล้วไม่รู้จะทำอะไร (ของญาติผมที่ชื่อไอ้เปรียวที่ปีนึงมันจะกลับมาบ้านพักสักครั้ง) เรื่องก็มีอยู่ว่า.. “ เห้ย..ไปวัดที่มีหินหินงอกหินย้อยกัน ” “ อยู่ตรงไหนว่ะ ” ผมถามและได้ความว่า “ [email protected]#$%^&* ” จังหวะนั้นก็มีภาพเขาหน่อแว๊บบบ..เข้ามาในหัวจะว่าเหมือนภาพนิมิตก็ปาน ผ

เขาหน้อเขาหน่อ (เขาหน่อ-เขาแก้ว)

เขาหน้อเขาหน่อ (เขาหน่อ-เขาแก้ว)

 วันศุกร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เวลา 20.34 น.

 วันที่เดินทาง 9 ก.พ. 2563

ทริปนี้เกิดจากการนอนอยู่บ้านในวันหยุดแล้วไม่รู้จะทำอะไร (ของญาติผมที่ชื่อไอ้เปรียวที่ปีนึงมันจะกลับมาบ้านพักสักครั้ง) เรื่องก็มีอยู่ว่า..

“ เห้ย..ไปวัดที่มีหินหินงอกหินย้อยกัน ”

“ อยู่ตรงไหนว่ะ ” ผมถามและได้ความว่า

[email protected]#$%^&* ”

จังหวะนั้นก็มีภาพเขาหน่อแว๊บบบ..เข้ามาในหัวจะว่าเหมือนภาพนิมิตก็ปาน ผมโพล่งออกไปด้วยความตื่นเต้น

“ เห้ยไปเขาหน่อแก้วกัน ”

..ผมจำได้ว่าจะไปหลายครั้งหลายคราแต่ก็ไม่ได้ไปสักทีและอีกอย่างอยู่ห่างจากบ้านของผมที่ อ.เก้าเลี้ยวเพียงแค่ 38 กิโลเมตร ในหัวพลันก็นึกถึงภาพรีวิวจากโลกที่สอง(โลกโซเชียล) เขาสูงแหลมเมื่อมองจากไกลๆ ต้นไม้เขียวน้อยใหญ่ที่สอดแทรกออกมาตามร่องหิน จนเกือบจะปลกคลุมเขาหินปูนเบื้องหน้า(ภาพถ่าย) สวยแปลกตาดูอบอุ่นนุ่มนวลดั่งเป็นทรวงอกของอิสตรี

..กลับมาสู่โลกจริงชายหนุ่มวัยสามสิบต้น ออกเดินทางกันด้วยรถส่วนตัวสี่ล้อที่เหยียบหินคอนกรีตผุพังดุจฟันของคนชราก็ปานจนถึงที่หมายซึ่งก็คือวัดเขาหน่อ เราสองคนเดินไปตามทางเดินทางเล็กๆ ที่เศษใบไม้ทับถมจนเห็นทางเดินเพียงเล็กน้อยในช่วงต้นทาง บ้างก็เป็นทางที่มีรอยแตกและหลุดออกไปของปูน ทางเดินที่เล็กแล้วก็ยิ่งเล็กลงไปอีก บันไดหลายหลายพันขั้นรออยู่ตรงหน้าไม่ต่างกับลิงหลายพันตัวที่เราเดินผ่านมา

..น้ำหนึ่งขวดใหญ่ถูกพลัดกันดื่มไปมา อาทิตย์ที่ทำงานแข็งขันเคลื่อนคล้อยลอยต่ำลงเช่นเดียวกับน้ำที่ค่อยๆ ลดหาย ทดแทนไปตามเหงื่อไคลที่ไหลออกมา ลมปลายฤดูหนาวอ่อนแรงพัดเฉื่อยฉิว สองเท้าเดินเฉื่อยช้าจนถึงที่หมาย จึงได้ทราบว่าลมแรงนั้นรอต้อนรับอยู่ทางด้านบน เราสองคนนั่งพัก เหงื่อยะเยียบซึมออกมาจากเสื้อผ้าชุ่มโชกค่อยๆ แห้งตามแรงลม


“ ความสุขสงบและความงามที่ไม่มีผู้ใดสามารถใช้ถ้อยร้อยวาจามาบ่งบอกบรรยายได้ ”

..แสงอาทิยต์สุดท้ายที่เกือบจะเรียกว่าแสงสนธยากำลังลูบไล้เขาหินปูนและตัวเราสองคนที่กำลังเสพสุขต่อความงามที่สงบนี้ ..เขาหินปูนสูงแหลมเมื่อมองจากระยะไกล ต้นไม้เขียวน้อยใหญ่ที่สอดแทรกออกมาตามซอกหลืบของหินปูน ตอนนี้ไม่เขียวเหมือนดังที่เห็นในโลกที่สองแล้ว เมื่อมองไปทุกอย่างยังเหมือนเดิมเพียงแต่เปลี่ยนสี สีที่บอกถึงความแห้งแล้ง แต่รอบๆ ยังเป็นทุ่งนาเขียวสลับน้ำตาลอ่อน แปลกตาจากที่เคยเห็น(ในอินเทอร์เน็ต) แต่อบอุ่นจากตาด้านใน เขาหินปูนแทงผ่านเส้นขอบฟ้าเมื่อมองผ่านภาพที่ถ่ายไว้ ลมโชยพัดกระทบใบหน้าเรียบเย็นของชายหนุ่มทั้งสองที่ซ่อนรอยยิ้มไว้ในดวงตา

' เดินทางก่อนที่คุณจะหลงลืม​บางอย่าง​ '

คลิปวิดีโอสถานที่

https://drive.google.com/open?...

https://drive.google.com/open?...

https://drive.google.com/open?...

https://drive.google.com/open?...

https://drive.google.com/open?...


ความคิดเห็น