บันทึกนี้เหมาะสำหรับผู้ปกครอง ที่สงสัยว่าเวลาลูกๆหลานๆไปค่ายไปทำอะไรกันบ้าง
.
.
.

การทำกิจกรรม...การออกค่าย หลายคนเคยเห็น แต่หลายคนไม่เคยทำ ไม่เคยไป

ผู้ปกครองบางคนเป็นห่วง...กังวล ไม่รู้ว่าลูกรักของตน จะไปเจออะไรบ้างในค่าย

ลำบากมั้ย...กินอยู่อย่างไร....ไปทำอะไรบ้าง..ผมเชื่อว่าหลายคนสงสัย....

มาวันนี้ผมเลยอยากจะพาทุกๆคนไปรู้สัมผัสกับการทำค่ายกัน

ว่าเค้าทำอะไร ที่ไหน อย่างไร ลำบากมั้ยสนุกมั้ย ...

ขอบคุณชมรมอนุรักษ์ฯ มศว ที่ได้อนุญาติให้เจ้าของกระทู้ไปตามติดชีวิตชาวค่าย

ในค่ายผลิใบครั้งที่ 19 ที่จัดขึ้น ณ อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ จ.กาญจนบุรี ด้วยนะครับ

ว่างๆก็แวะเข้าไปเยื่ยมกันได้ที่ www.facebook.com/wefotoนะครับ

ก่อนอื่นที่เราจะไปค่ายกันกรุณาลงทะเบียนก่อนครับ

ในการทำค่ายแต่ละครั้งเราก็จะมีคณะกรรมการค่ายเช่น ประธาน เลขา เหฯ พัสดุ อาหาร วิชาการ สันฯ พยาบาล ทีมเตรียมค่าย และอื่นๆ ช่วงเวลาที่ต้องขนของเพื่อเตรียมไปค่ายฝ่ายที่น่าสงสารก็คงจะเป็นพัสดุ เพราะจะต้องคอยเช็คของต่างๆไม่ให้ขาดตกบกพร่อง

เพราะไม่อย่างนั้นการทำกิจกรรมในค่ายจะต้องมีปัญหาแน่ๆ



สิ่งที่ชาวค่ายจะทำในตอนนี้ก็คือการขอแรงในการขนสัมภาระสิ่งของต่างๆ

ซึ่งพัสดุของเราก็จะเช็คแล้ว...เช็คอีก...งานเธอหนักจริงๆ

เมื่อเราเช็คข้าวของกันดีแล้วก็ได้เวลาล้อหมุนสักที.....

การมาค่ายในแต่ละครั้ง เรามักจะพบเจอกับชาวค่ายที่ไม่รู้จักกัน ต่างคน ต่างคณะ ต่างนิสัยใจคอ

บางคนประหม่า รู้สึกกังวลว่าไปค่ายแล้วจะสนุกมั้ย ลำบากหรือป่าว

บางคน...ก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่


การที่จะทำให้ผู้คนเหล่านี้ร็สึกสบายใจขึ้น...เป็นกันเองมากขึ้น

ทำลายกำแพงตัวกู..ของกู...จึงเป็นหน้าที่ของ...สันทนาการ


อย่างที่บอกครับ...การสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนไม่ใช่เรื่องง่าย

ต้องลงทุนทั้งแรงกาย..แรงใจ....หน้าเละก็ต้องทำ 5555

ชีวิตของฝ่ายสันทนาการนั้นก็ไม่ได้ง่าย ทำตัวตลกไปวันๆ

ลองคิดดูครับ คุณจะต้องทำให้ผู้คนรู้สึกสนุก...

มีส่วนร่วมไปกับคุณตลอดระยะเวลาเกือบ 6 ชั่วโมงบนรถบัส...ไม่ง่ายนะครับ


จุ๊ๆอย่าเสียงดังไปครับให้เธอได้พักบ้าง...เหนื่อยกับการเช็คของมาทั้งวันแล้ว




ม้เวลาที่เรามาถึงค่ายจะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วก็ตาม

แต่ชาวค่ายของเราก็มีพลังใจดีมาก...ยังคอยช่วยขนของลงจากรถ

และก็ฟังการชี้แจงบริเวณค่าย เพื่อความปลอดภัยในการใช้สถานที่ด้วยครับ


หลังจากที่ส่งชาวค่ายเข้านอนแล้ว...ชาวคณะกรรมการก็ไม่ได้เข้านอนเลยนะครับ

ยังต้องมานั่งประชุมสรุปงานในวันนี้....และชี้แจงกิจกรรมของแต่ละคนที่จะทำในวันรุ่งขึ้นอีก.....

กว่าจะประชุมเสร็จรวมๆเวลาก็ตีสาม ตีสี่

พอประชุมเสร็จตอนตี่สี่ก็ยังไม่ได้นอนนะครับ....เพราะฝ่ายอาหารจะต้องมาเตรียมอุปกรณ์

เตรียมทำอาหารเช้า เตรียมหุงข้าว...ฝ่ายนี้แทบจะไม่ได้นอนกันเลย


รุ่งเช้าวันนี้เราถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงนกร้องที่ร้องดังทั่วป่า...อ่าห์..ฟิน


นอกจากอากาศจะดีแล้ว...แสงยังสวยอีกด้วยน๊าาาา


ชาวค่ายรอบนี้มีความเป็นระเบียบสูงม๊ากกกกก


ชมอนุรักษ์ฯ จะเลือกใช้กิจกรรมสื่อความหมายให้ชาวค่ายทำเพราะเป็นกิจกรรมที่ไม่น่าเบื่อ


และชาวค่ายมักจะไม่รู้ว่า ตนเองนั้นกำลังเรียนรู้อยู่


อย่างกิจกรรมแรกที่เราจะทำในเช้าวันนี้ก็คือกิจกรรมที่ชื่อว่า เวลาในขวดแก้ว...


ระหว่างทำกิจกรรมเราก็จะมีดนตรีสดให้ฟังกันด้วย


เราแวะมาดูในครัวกันบ้าง

การทำอาหารในแต่ละมื้อจะถูกแบ่งเป็นกลุ่มๆ

สลับสับเปลื่ยนกันทำอาหาร เพราะที่จะให้ชาวค่ายแต่ละคน

ได้เรียนรู้การทำอาหาร การหุงข้าวด้วยเตาถ่าน

ในการทำอาหารแต่ละมื้อ ก็จะมีพี่ๆคอยดูแลและให้คำอยู่ตลอด



เวลามาค่ายผมชอบที่จะชงกาแฟกับน้ำซาวข้าว...อร่อยดี


รอกินข้าวจนง่วงแล้ว...เหมี๊ยววววว


ได้ทานข้าวเช้าแล้ว


ทานข้าวเสร็จก็ถึงเวลาเปิดค่าย....


และต่อด้วยกิจกรรมละลายพฤติกรรม การละลายพฤกติกรรมก็เพื่อที่จะทำให้ชาวค่ายเปิดใจในการเรียนรู้


สร้างความเป็นกันเอง สร้างความพร้อมที่รับมิตรภาพใหม่ๆที่กำลังจะเกิดขึ้น


เก้าอี้มนุษย์ อีกหนึ่งกิจกรรมที่เกิดขึ้น เพื่อที่จะดูว่าคุณเชื่อใจคนด้านหลังได้แค่ไหน


กิจกรรมต่อมาคือ...ฉันคือใคร???


ลองดูภาพแล้วเดาเอานะครับว่าเล่นยังไง



ตามมาด้วยกิจกรรม...บอลพาเพลิน

กิจกรรมนี้คือปัจจัยจำกัด



เสร็จแล้วเราก็มาเรียนรู้วิธีกางเต๊นท์กัน


เหนื่อยกันมาทั้งวันก็ได้เวลาพักเบรค...

ปล่อยให้ชาวค่ายได้มีเวลาอิสระทำอะไรส่วนตัวบ้าง


ยามค่ำเรามีกิจกรรมอุโมงค์กระดาษ


กระดานข้อความถึงโมนิโต้ครับ

ก็เหมือนกับบัดดี้ คือแทคแคร์กันโดยที่อย่าให้เจ้าตัวรู้ครับ


ได้เวลาเข้านอนแล้วนะ

และสิ่งที่เหมือนเดิมกับเมื่อวานก็คือ เหล่าคณะกรรมการทั้งหลาย

ยังคงต้องประชุมสรุปงานและเตรียมงานของวันพรุ่งนี้กันอีก


เช้าวันนี้เรามีกิจกรรมเดินศึกษาเส้นทางธรรมชาติกัน

โดยจะเเบ่งเป็นกลุ่มๆ ระหว่างที่รอเวลาในการทิ้งช่วงของกลุ่ม

เราก็มาหาอะไรสนุกๆเล่นกันก่อน ซึ่งใครพลาดก็โดนแป้งไปซะ


น้องมินท์(โสด)คนนี้ เธอพลาด สองรอบ


พาน้องโม..เธอไปศัลยกรรม


แล้วก็ได้เวลากลุ่มเราเดินศึกษาธรรมชาติ



ในการเดินศึกษาธรรมชาติเราจะมีพี่เจ้าหน้าที่คอยให้ความรู้อยู่ตลอด

ไม่ว่าเป็นเรื่องพืชพันธ์ต่างๆ ความสำคัญของมัน



ก้มต่ำๆไว้


ฟังการอธิบายเรื่องหินงอกหินย้อย


ออกจากถ้ำมาแล้ว



มาค่ายไม่นึกว่าจะเจอเห็ด ทั้งเห็ดแชมเปญ ทั้งเห็ดขน...มากันตรึม



กิจกรรมอีกหนึ่งฐาน..."นักสืบสายน้ำ"...




แล้วเราก็มาถึงน้ำตกไตรตรึงค์ ชั้นแรก


แวะทานข้าวเที่ยงกันก่อน


กิจกรรมต่อไป..."ต้นไม้เพื่อนรัก"


กิจกรรมสุดท้ายในการเดินศึกษาธรรมชาติ...."กวางน้อย"


ในการเล่นกิจกรรมทุกกิจกรรมจะต้องผ่านการทดสอบจากพี่ๆก่อน

ว่าสื่อความหมายได้ถูกต้องมั้ย....กิจกรรมมีความปลอดภัยหรือป่าว

ทุกๆกิจกรรมจะมีฝ่ายพยาบาลคอยดูแลอยู่ใกล้ๆตลอดครับ


ระหว่างรอน้องๆ


ในขณะที่ทุกคนทำกิจกรรมกันอยู่ฝ่ายอาหารก็ยังทำหน้าที่กันต่อไป..เพื่อปากท้องของชาวค่าย


เกมส์ตะปบ...เกมส์เเห่งความไว คนช้าสุดอาจซวย


แล้วเราก็มาถึง "พิธีเทียน" พิธีรับขวัญน้องๆที่เข้ามาสู่บ้านหลังนี้...


เป็นการรับขวัญ ผูกข้อไม้ข้อมือ


เช้ามากับกิจกรรมใบไม้จากเมือง


อาหารมื้อสุดท้ายในค่าย


มื้อนี้จะพิเศษสักหน่อย...เราจะมีกฎเล็กๆเพิ่มเข้ามาว่า

ห้ามป้อนข้าวให้ตัวเอง...แต่ต้องป้อนให้คนอื่นครับ



ร้องเพลงอำลากันสักหน่อยก่อนจบค่าย


แล้วพบกันใหม่ค่ายหน้านะคะ.....


นี้ก็เป็นเรื่องราวของชีวิตของเด็กต่างที่ไปค่ายครับ


การทำค่ายในแต่ละครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

ต้องประชุมกันแล้ว...ประชุมกันอีก ทดสอบกิจกรรมแต่ละกิจกรรม

ติดต่องานภายทั้งในภายนอกเหมือนเวลาที่ผู้ใหญ่ต้องไปดิวงานไม่มีผิด

กระทู้ที่ผมตั้งมานี้เพื่อที่อยากจะบอกเล่าให้พ่อแม่ผู้ปกครองของนิสิตนักศึกษา

ได้รับทราบว่าเวลาที่บุตรหลานของท่านไปค่ายนั้น..ไปทำอะไรบ้าง...ได้อะไรบ้าง

ค่ายแต่ล่ะค่ายต่างก็มีรูปแบบ มีกิจกรรมที่ไม่เหมือนกัน....

แต่ผมเชื่อว่านี่เป็นอีกหนึ่งค่ายที่มีความสร้างสรรค์แน่นอน

กระทู้นี้หากผิดพลาดประการใดผมต้องขออภัยด้วยครับ

.

.

.

ขอบคุณ

ชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มศว

อาจารย์ที่ปรึกษาชมที่อนุมัติในการทำค่าย

คณะกรรมการค่ายผลิใบทุกท่าน

ชาวค่ายที่น่ารักทุกคน

พี่บัณฑิตที่ค่อยมาช่วยอยู่เสมอ

พี่ๆเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ เฉลิมรัตนโกสินทร์ทุกท่าน

ขอบคุณจริงๆครับ

.

.

.

เอ่อ..พี่ค่ะอย่ามัวแต่ถ่ายรูปคะ...ช่วยยกของด้วย

ความคิดเห็น