"เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" ร้านในตำนานของเด็กจุฬา และเมนูเด็ด "มาม่าโอ้โห" รีวิวโดย กิน จน จน

เจ๊โอวข้าวต้มเป็ด เมนูเด็ดมาม่าโอ้โห!           สำหรับร้านนี้ จริง ๆ แล้ว ไม่จำเป็นต้องมีการเกริ่นอะไรเลยค่ะ เพราะวัยรุ่นกรุงเทพน่าจะรู้จักเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเด็กจุฬาที่อย่างน้อยต้องเคยกินซักครั้ง กับร้าน "เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" ร้านข้าวต้มในตำนานที่เปิดมานานมาก ก่อนที่จะมีร

"เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" ร้านในตำนานของเด็กจุฬา และเมนูเด็ด "มาม่าโอ้โห"

"เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" ร้านในตำนานของเด็กจุฬา และเมนูเด็ด "มาม่าโอ้โห"

 วันอังคารที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เวลา 20.18 น.

 วันที่เดินทาง 21 พ.ย. 2563


เจ๊โอวข้าวต้มเป็ด เมนูเด็ดมาม่าโอ้โห!

          สำหรับร้านนี้ จริง ๆ แล้ว ไม่จำเป็นต้องมีการเกริ่นอะไรเลยค่ะ เพราะวัยรุ่นกรุงเทพน่าจะรู้จักเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเด็กจุฬาที่อย่างน้อยต้องเคยกินซักครั้ง กับร้าน "เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" ร้านข้าวต้มในตำนานที่เปิดมานานมาก ก่อนที่จะมีร้านนั้นร้านนี้เปิดใหม่นั้น ร้านเจ๊โอวน่าจะเป็น 1 ในร้านแรก ๆ เลยที่ต้องมาต่อคิวยาวเหยียดเบียดกันเต็มหน้าร้านกว่าจะได้กิน สมมติว่า ถ้าได้เรียน มช. ต้องเดินขึ้นลงดอยสุเทพ ถ้าได้ไปมาเก๊าก็ต้องถ่ายรูปกับวิหารเซนต์ปอล งั้นถ้าได้มาเรียนจุฬาแล้วต้องได้กินเจ๊โอวค่ะ มันขนาดนั้นเลย 5555555 ความโด่งดังของร้านเจ๊โอว ดึงดูดวัยรุ่น นักเรียน นักศึกษาจากทั่วกรุงเทพ ที่ไม่ใช่แค่เด็กจุฬา พากันมาต่อคิวดึกดื่นเที่ยงคืน วันนี้ "กิน จน จน" จะพาไปรู้จักร้าน "เจ๊โอว" กันค่ะ ว่าเค้ามีดีอะไร ทำไมอยู่ยั้งยืนยงเป็นตำนานที่หายใจฟืดฟาด พร้อมเสียงดังของเฮียแกที่พร้อมจะฟาดฟันทุกคนที่เข้าใกล้ 5555555

          "เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด" เป็นร้านอาหารฟีลประมาณร้านข้าวต้ม ตั้งอยู่หัวมุมแยกจรัสเมือง จุดตัดระหว่างถนนบรรทัดทอง และถนนจรัสเมืองค่ะ เป็นย่านที่เด็กจุฬาเค้าเดินหาของกินนั่นแหละ คนนอกอย่างเราก็เดินทางมาได้หลายวิธี
          - ถ้านั่ง MRT ก็มาลง สถานีหัวลำโพง แล้วนั่งรถหรือเดินต่อประมาณ 1 กม.
          - ถ้านั่ง BTS ก็มาลง สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ แล้วนั่งรถหรือเดินต่อประมาณ 1 กม.
          - ถ้าอยู่ไม่ไกลมาก แล้วขี้เกียจจะต่อรถหรือเดินเพิ่ม ก็นั่ง Taxi หรือ Grab มาร้านเลยค่ะจบ ๆ 5555

          ไม่ต้องกลัวว่าจะหาร้านไม่เจอ พอมาถึงร้านเราจะพบกันมวลมหาประชาชนยืนรอคิวอย่างมั่นคงอยู่หน้าร้านเยอะมากค่ะ เราจะต้องไปเอาคิวที่อาเฮียเจ้าของร้านที่ยืนแจกคิวและเรียกคิวอยู่หน้าร้าน ถ้าถึงคิวเรียกแล้วไม่มาเฮียก็ข้ามค่ะ ปกติของร้านคิวเยอะเนาะ 

          ได้โต๊ะแล้วค่า จังหวะพอดีที่หลายโต๊ะลุกออกไปพร้อมกันพอดี

          จากนั้นพนักงานก็จะมารับออเดอร์ เมนูที่เราสั่งจะเป็น Signature ของทางร้านนะคะ ได้แก่ หมูกรอบทอด ยำแซลม่อน และแน่นอน มาม่าโอ้โหค่าา

          เริ่มจากหมูกรอบเจ๊โอวที่เค้าร่ำลือกัน อร่อยมากกก!!!! กัดเข้าไปนี่ความมันแตกออกข้างในปากเลยค่ะ ดูจากรูปจะเห็นว่า หมูกรอบที่นี่เป็นหมูกรอบแบบที่มีหนังหุ้มเนื้อโดยรอบ (ปกติเราจะเคยเห็นหมูกรอบเป็นแบบที่มีหนังกรอบด้านนึงเนาะ) ถ้าเป็นร้านหมูกรอบดี ๆ จะเป็นแบบเนื้อแน่น ๆ หนังกรอบค่อนไปทางแข็ง แต่ว่าหมูกรอบเจ๊โอว ความกรอบจะประมาณนึง แต่ที่เด่นคือความฉ่ำเนื้อฉ่ำมันค่ะ เหมือนขาหมูทอดมากกว่าหมูกรอบ อธิบายรสชาติให้เห็นภาพ ให้นึกซะว่าเป็นเมนู หมูทอดหนังกรอบ ละกันค่ะ อร่อยยยยย

         ต่อไปเป็นยำแซลม่อน เราติดภาพว่าเจ๊โอวเป็นร้านข้าวต้ม ใครจะไปคิดว่าเมนูยำแซลม่อนจะเป็น signature เมนูนี้ recommend จากเพื่อนที่เป็นเด็กจุฬาโดยตรงเลยค่ะ แซลม่อนลายสวยมาก เกรดระดับร้านซูชิหรือบุฟเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่นพรีเมี่ยมเลย ส่วนน้ำยำรสถึงมาก ส่วนตัวเราว่าเปรี้ยวนำไปหน่อย ขนาดไม่ใช่คนติดหวานยังรู้สึกว่าขาดหวานไปนิด แต่ความเปรี้ยว ความเค็ม และความเผ็ด กินกับแซลม่อนละโอเคมาก อย่าลืมกินกระเทียมไปพร้อมกันในแต่ละคำด้วยนะ เนี่ยแหละของดี

         และเมนูสุดท้ายเป็นมาม่าโอ้โหค่ะ เมนูมาม่าที่ร้านเป็นมาม่าต้มยำ จะมีตั้งแต่ไซส์เล็กปกติ จนถึงหม้อใหญ่มากสำหรับกินกัน 4-8 คน เมนูมาม่าเค้าจะมีการใส่ไข่แดงดิบด้วย เพื่อให้เราตีไข่ดิบให้ผสมไปในซุปต้มยำ จะทำให้รสชาตินัวขึ้นค่ะ ซึ่งเมนูมาม่าที่เราจะแนะนำวันนี้ จะเป็นมาม่าตัวที่แพงที่สุด ราคา 800 บาท และตัวที่รองลงมาค่ะ ราคา 640 บาทค่ะ 
          ** ปกติเมนูมาม่าจะขายตั้งแต่ 5 ทุ่มเป็นต้นไป แต่ว่าตั้งแต่มีโควิดมา จะขายตั้งแต่เปิดร้านเลยค่ะ โดยถ้าร้านจะกลับมาขายมาม่าหลัง 5 ทุ่มเหมือนเดิมเมื่อไหร่ ร้านจะแจ้งในเพจอีกทีค่ะ **

          ขอเรียกเมนูนี้ว่า มาม่า 800 ละกันนะคะ ตัว 800 นี่ มาม่าหลายก้อนจำไม่ได้ว่ากี่ก้อน 4 มั้ง ใส่เครื่องให้เยอะมากทั้งกรรเชียงปูม้า ปลาหมึก กุ้งขาว หมูกรอบ แล้วก็หมูเด้งค่ะ หม้อใหญ่แล้วอลังการจนโต๊ะข้าง ๆ ต้องเงยหน้ามามอง อะพูดตรง ๆ จากใจเลยละกันว่า 800 ถือว่าแพงมากสำหรับเมนูมาม่า แต่ความคุ้มค่าของเมนูนี้มาจากประสบการณ์ในการกินมากกว่าค่ะ การรวมเครื่องหลาย ๆ อย่างที่เป็นของเกรดดี กินกับเมนูที่ใครก็ชอบกินอยู่แล้วอย่างมาม่า หม้อเบ้อเริ่มกับเพื่อนหลาย ๆ คน แย่งกันตักใส่จานแบ่ง เราชอบบรรยากาศแบบนี้มากค่ะ ทั้งสนุกและอร่อย ใครมากินเจ๊โอวถ้ามากันหลายคน เราก็แนะนำให้สั่งนะเมนูนี้

           ส่วนตัวรองท็อป จะเป็นมาม่ากรรเชียงปูล้วนค่ะ ราคา 640 อันนี้จะคล้ายกับตัว 800 แต่จะลดขนาดลงมาหน่อย สำหรับกิน 2-3 คน แล้วก็เครื่องเป็นกรรเชียงปูอย่างเดียวค่ะ ถ้าอยากจะเน้นปู ก็แนะนำเมนูนี้ค่า

          สรุปแล้ว ร้านเจ๊โอว เราคิดว่าเป็นร้านที่อร่อยจริง ๆ ไม่ได้แค่คนเยอะเพราะเป็นร้านดัง จริง ๆ มีเมนูเยอะมากเลยค่ะที่ร้าน อย่างเป็ดพะโล้ ข้าวต้มเป็ด ที่เป็นเมนูในชื่อร้านเลย เราก็ไม่ได้สั่งค่ะ ก็เพื่อนไม่ไกด์เป็ดมาให้อะ 55555 อยากให้มาลองกันซักครั้งนะคะ จะมากันเป็นคู่ก็มี portion ไซส์เล็ก มากันหลายคนก็จัดหนัก 800 เลยค่ะ รับรองว่าจะไม่รู้สึกเสียดายเงินแน่นอน ทิ้งท้ายรีวิวนี้ด้วยโลเกชั่นและรายละเอียดอื่น ๆ ของร้านเจ๊โอวด้านล่างนะคะ เจอกันใหม่รีวิวต่อไปของ "กิน จน จน" น้า บ๊ายบายยยย


เจ๊โอว ข้าวต้มเป็ด (Jae Oh Khao Tom Pet)

📌พิกัด 113, ถนนจรัสเมือง กรุงเทพมหานคร (ใกล้โรงเรียนสีตบุตรบำรุง)

📍 https://goo.gl/maps/z6tZBogmWv...

📞 081 682 8816, 064 118 5888

⏰ เปิด-ปิด 17.30-02.00 น. (ครัวปิดตี 1)


#เจ๊โอว #jeh_o_chula #jehochula #streetfood #bkk

#รีวิวเจ๊โอว #เจ๊โอวข้าวต้มเป็ด #ของอร่อยย่านจุฬา #ของอร่อยย่านหัวลำโพง

#ของอร่อยย่านสยาม #ร้านเด็ดกรุงเทพ #กินจนจน #รีวิวอาหาร 

#mamaohho #มาม่าโอ้โห #รีวิวของกิน #กินจนจน #pooreater

ความคิดเห็น