ต่อให้เหนือสุด ข้าก็จะไป

     คิดแพลนในหัวมาต้ังแต่ก่อนปีใหม่ร่วมๆ 1 เดือน ว่าปีใหม่ ไม่อยากได้ของขวัญอะไร หรือของล้ำค่าใดๆ เพราะมันไม่ยั่งยืนเท่ากับร่างกายของเราที่ยังไหวในการเดินทางไปไหนมาไหน เลยตัดสินใจแบบปุ๊บปั๊บกับผู้ร่วมทาง (คู่ชีวิต) ไปจังหวัดเหนือสุดของประเทศไทย "เชียงราย" คือ หมุดหมายที่ขับรถไปเองครั้งแรก 

     ก่อนที่จะเข้าสู่ตัวเมือง ก็จะมีจุดให้เราได้แวะอย่างวัดร่องขุ่น เพื่อชมความงามของสถาปัตยกรรม จากนั้นไปต่อกันที่สิงห์ปาร์ค ทานอาหารเที่ยงกันที่ร้านภูภิรมย์ ซึ่งหลายเมนูที่นี่น่าทานทุกอย่าง (อร่อยมาก) กับบรรยากาศอย่างฟิน ลมเย็นพัดมาเรื่อยๆ ไม่อยากลุกไปไหน 

     วันรุ่งขึ้นก่อนจะไปอีกจังหวัดหนึ่ง จึงพาม้าดำคู่ใจ (แคมรี่) ห้อตะบึงไปยังไร่ชาฉุยฟง ที่อ.แม่จัน จิบชาหลากรส และไม่ลืมที่จะซื้อกลับมาด้วย 

   ช่วงสายของวันนั้น หลังจากออกจากไร่ชาฉุยฟง จึงซัดอย่างไวในระยะทาง 300 กว่ากิโล มาอ.พิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยแพลนวันรุ่งขึ้น ไกด์ในพื้นที่ (รุ่นน้องที่รู้จักกัน) จะพาเที่ยว อ.ลับแล ที่ซึ่งไม่เคยไปมาก่อนในชีวิต และมันจะเป็นครั้งแรกในอายุ 40 กว่าปี

     ที่ร้านหลงสวนนี้ ใครกำลังขาดีๆ ก็สามารถเดินขึ้นเนินเขาชมสวนได้ เพราะที่นี่ปลูกต้นไม้ไว้มาก มีทำทางเดินไว้ให้เดินสะดวก จากนั้นช่วงบ่ายไปกันต่อที่ร้านเฮือนลับแล (ทางเดียวที่จะไปน้ำตกแม่พูล) เป็นคาเฟ่ที่แทรกตัวอยู่กับธรรมชาติ มีต้นทุเรียนหลงลับแล อยู่รายล้อม 

       ที่นี่ไม่ใช่มีแค่กาแฟ หรือเครื่องดื่ม หรือเบเกอรี่ แต่ถ้าใครหิวๆ แล้วอยากมาอิ่มท้องที่นี่ก็ได้เช่นกัน เพราะมีหลายเมนูให้เลือกตามใจชอบ 

      แล้ววันนึงข้างหนัา จะกลับมาเยือนลับแลอีกครั้ง 

      จบทริปไฮซีซั่นกับมิตรภาพดีดี ที่พบเจอตลอดทาง