ก่อน 2019 ในเวลา 10 วัน บันทึกเส้นทาง 3,966 กิโล รีวิวโดย Jirakom Bunjaruswong

ก่อนที่เราจะพูดถึง การเดินทางที่ผมคิดว่า เป็นครั้งที่เดินทางนานมากๆ ครั้งหนึ่ง คือผมทำงานเป็นช่างภาพครับ ปีนี้เป็นปีที่น่าผิดหวัง โบนัส ที่อยากได้ ก็ไม่มี ในขณะเดียวกัน ความค้าดหวังหลายๆอย่าง ปีนี้ผมไม่มีคุณสมบัติพอที่จะได้มัน แต่...เราต้องมาจมกับความอยากได้ของตัวเองหรอ ในเมื่อมันไม่ใช่ของเรา เขาไม่

ก่อน 2019 ในเวลา 10 วัน บันทึกเส้นทาง 3,966 กิโล

ก่อน 2019 ในเวลา 10 วัน บันทึกเส้นทาง 3,966 กิโล

 วันอาทิตย์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 23.43 น.

 วันที่เดินทาง 24 ธ.ค. 2561

ก่อนที่เราจะพูดถึง การเดินทางที่ผมคิดว่า เป็นครั้งที่เดินทางนานมากๆ ครั้งหนึ่ง คือผมทำงานเป็นช่างภาพครับ ปีนี้เป็นปีที่น่าผิดหวัง โบนัส ที่อยากได้ ก็ไม่มี ในขณะเดียวกัน ความค้าดหวังหลายๆอย่าง ปีนี้ผมไม่มีคุณสมบัติพอที่จะได้มัน แต่...เราต้องมาจมกับความอยากได้ของตัวเองหรอ ในเมื่อมันไม่ใช่ของเรา เขาไม่ให้เรา เพราะแบบนั้น ผมจึงขอใช้วันหยุด และการเดินทางที่ไม่ได้ตั้งตัวเท่าไหร่ จึงเกิดขึ้นครับ

ผมเริ่มการเดินทางแบบ งงๆ ที่ The Zeit River Kwai ครับ อยู่จังหวัด กาญจนบุรี จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่ผมมาบ่อยๆ ออกตัวจากกรุงเทพเวลาประมาณ 3 ทุ่ม เพราะมีเพื่อนที่นี่เยอะพอสมควร แต่ด้วยเวลาที่ผ่านไป ต่างคนก็ต้องออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ในช่วงเวลาแบบนี้ ผมมาทำอะไรที่นี่ แต่ทุกครั้งที่มาที่นี่ ผมเองกลับได้รับความสงบ ความสบายใจ เหมือนได้อยู่ที่บ้าน

สถานที่ค่อนข้างสงบ และกว้าง ติดริมน้ำ มีพื้นหญ้าอ่อนๆ ผมเดินเท้าปล่าวนะ รู้สึกว่า ผมคงลืมเอารองเท้าแตะมา

ผมพักที่นี่ถึง 2 คืน รายละเอียด ก็คือ ตื่นมาในเช้าวันที่ 2 ทานอาหารเช้า ตอน 8 โมง ถ่ายรูปเล่นรอบๆ แต่สิ่งหนึ่ง ที่ทำให้ผมอยากมาที่เมืองกาญมากๆนี่คือ สิ่งนี้

มันคือหมูทอดธรรมดาๆ นี่แหละ แต่ร้านนี้ ทานกับข้าวเหนียวๆ ร้อนๆ มาพร้อมด้วยน้ำพริกหนุ่มสูตรเฉพาะ ราคาต่อห่ออยู่ที่ 30 บาท อยากให้ไปลอง ผมซื้อตุนไว้ 2 ห่อ อยู่ที่เส้นโค้งประปา ตรงข้ามร้านขายเสื้อ ตรงนั้นเป็นสามแยก ติดกับร้านซ่อมอุปกรณ์ทั่วไป แนะนำให้ไปก่อน 10 โมง เจ้แกขายเช้า และหมดโครตไว

เดี่ยวเพื่อนๆ จะสงสัยว่า ทำไมผมถึงต้องไปนอนที่ The Zeit River Kwai ขอลงรูปอีกสักรูปหนึ่งและ ติด Link Page ของเขาไว้ เผื่อมีสนใจจะไป ผมไม่ได้เป็นนักรีวิวอะไร แค่อยากให้เข้าไปศึกษาด้วยตัวเอง ความสุขไม่ได้เกิดมาจากการเชื่อคนอื่น มันเกิดจากสิ่งที่ออกไปสัมผัสเองมากกว่า

https://www.facebook.com/thezeitriverkwai/

เช้าวันที่ 3 ตัดสินใจว่า จะไปไหนต่อ...เพื่อนๆ เชื่อไหม ว่าปีใหม่ แล้วไม่มีที่ให้ไป และไม่มีใครให้เจอมันทรมานแค่ไหน ต้องเล่าย้อนไปก่อนว่า ครอบครัวผมเสียบุคคลสำคัญไปคนหนึ่ง คือ ป๊าของผมเอง ผ่านมาหลายปี ผมยอมรับในการจากไป และชีวิต ก็ต้องดำเนินต่อ เอาเป็นว่า คุณแม่ของผมยังใช้ชีวิตต่อไป น้องชายผมก็เช่นกัน เมื่อโทรหาน้องชาย ก็ทราบถึง ว่า น้องไปเที่ยวกับแฟน และคุณแม่ก็อยู่ครอบครัวใหม่ ผมเลยตัดสินใจ ไปต่อ

คราวนี้จุดหมายต่อไปของผม อยู่ที่ สุโขทัย เพราะในขณะที่นั่งโง่ๆ จะเอาไงดีกับชีวิต ก็มีที่ที่หนึ่ง สถานที่ที่ผมหาเรื่องที่จะไปไม่ถึงมาตลอดเวลา นั้นคือ สุโขทัย ผมเดินทางออกจากจังหวัดกาญจนบุรี เข้าสู่เส้นทางไบค์เกอร์สัญจรด้วยทางหลวงหมายเลข 117 เข้า สุพรรณบุรี ชัยนาท แวะพัก อุทัยธานี ก่อนที่จะผ่านนครสวรรค์ พิจิตร แบบยาวๆ แล้ว เลี้ยวทางตรงแยก ระหว่าง สุโขทัย และ พิษณุโลก จนมาถึง สุโขทัยในเวลาประมาณ 3 ทุ่ม ผมใช้เวลาในการเดินทาง ประมาณ 6 ชั่วโมง จากเมืองกาญ

ผมเดินเล่น ยามราตรีที่วัดตระพังทอง ในเวลาที่ไม่มีใครเลย มันเงียบมากๆ รอบๆ อุทยาน ก็เงียบมาก ผมมาทำอะไรที่นี่ ได้แต่ ยกมือไหว้ โบสถ์ บวกกับอากาศที่เริ่มเย็นขึ้น สุโขทัยก็หนาวนะ ผมเลยหาอะไรทาน แต่ร้านกลางคืนแถวนี้ไม่ค่อยมีครับ ต้องออกไปไกลพอสมควร และผมเองพอกับระยะทางสำหรับวันนี้ เลยพึ่งร้านสะดวกซื้อแถวๆ นั้นประทั้งชีวิต ในคืนที่ 3

เช้าวันที่ 4 สวัสดีสุโขทัย บรรยากาศแบบที่ไม่ได้เจอนานมากละครับ สำหรับคนเมืองแบบผม เหมือนย้อนกลับไปสมัยประถมเลย

อากาศสดชื่นมาก ลมเย็นๆ พัดมา อาบน้ำ ไออุ่นเต็มห้องน้ำ ได้เวลาที่ผมจะเก็บของ และที่ยังจุดหมายของจังหวัดนี้ ที่ผมตั้งใจไว้สักที

จุดหมายของผมสำหรับ จังหวัดนี้ คือวัดนี้ครับ....วัดศรีชุม สุโขทัย ที่เที่ยวเยอะแยะ ทำไมต้องวัดนี้ ?

เพราะว่า สมัยเด็กๆ เวลาเราได้เห็นโฆษณาท่องเที่ยวของประเทศไทยเราสมัยปี 2539 ประมาณนั้น ผมเห็นที่มีพระพุทธรูป "พระอจนะ" ที่มีช่องเป็นฟ้าใสๆ ด้านบน

ผมเห็นแวะเเรก ตอนนั้นความรู้สึกผมถามกับตัวเองว่า ทำไมไม่มาตั้งนานแล้วนะ ก็มาแล้วไง ความรู้สึกของตอนนั้น คืออยากมาถ่ายรูปพระองค์นี้ แล้วเราทิ้งความฝันเราไปกี่ปี ตั้งแต่ถ่ายรูปใหม่ๆ เกือบ 10 ปี ที่ทิ้งฝันตัวเอง ความฝันของเด็กคนนึง ที่อยากจะตามทีวี ถ่ายรูปสวยๆ เหมือนในทีวีที่เราเห็น แล้ววันนี้ เรามายืนอยู่ที่ที่เราอยากมา แม้ว่าจะผ่านมาหลายปี ผมค่อยๆ ก้มลงกราบ ช้าๆ อยู่ๆ น้ำตาก็เหมือนจะค่อยๆ ไหลออกมา ความรู้สึกของการที่ได้ทำตามสิ่งที่เราตั้งใจ และทำมันได้ แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้ที่ที่ Top Hit หรือ Hipster แต่ผมคิดว่าเป็นความรู้สึกที่ดีนะ ที่ได้มาตามตั้งใจ สาธุขอรับ....


ติดตาม ต่อ ในวันต่อไปนะครับ ถือว่าเป็นตอนแรก ของการเดินทางของผม

วันนี้ ขอฝากไว้เท่านี้ก่อน ขอบคุณที่เข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ด้วยกัน

ผมทำเพจการเดินทางเล็กๆ ที่พึ่งเริ่มออกตัวนะครับ เราจะเดินทางพร้อมกันให้ครบ 3,966 กิโล

หากเพื่อนๆ ชอบการเดินทางแบบผม ก็สามารถเข้ามาพูดคุยกันได้นะครับ

www.facebook.com/holidayrider.th/

ขอบคุณครับ ^^

ความคิดเห็น